Sadece tek bir hissede işlem yapmak ve portföyün tamamını o hissede tutmak, genelde şirkete dair güçlü ve haklı bir inançtan gelir. Bu inanç değerli, çünkü derin bir takip ve tanıma gerektirir.
Davranışsal finans bu eğilimi “tanıdıklık yanlılığı” (familiarity bias) olarak tanımlar, bir varlığı iyi tanımak onu yeterince çeşitlendirilmiş bir pozisyon hâline getirmez. En bilinen örneği, çalışanların kendi şirketlerinin hissesine aşırı ağırlık vermesidir, şirketi en iyi tanıyan kişiler bile bu yoğunlaşmanın bedelini öder, çünkü şirket ve kişisel gelir aynı kaynağa bağlı hâle gelir.
Tek hisseye bağlı bir portföyün kırılganlığı, o hisseye özgü bir haberin (bilanço, yönetim değişikliği, sektörel gelişme) portföyün tamamını aynı anda etkilemesidir. Genel piyasa çeşitlendirmesi burada işe yaramaz, çünkü mesele piyasa değil, tek bir şirket.
VİOP’ta bazı yüksek hacimli BIST şirketleri için tekli hisse vadeli işlem sözleşmeleri (pay vadeli işlemler) işlem görür. Bu sözleşmeler, spot pozisyonu elden çıkarmadan, aynı hisse üzerinde ek bir araç kullanmayı mümkün kılar.
Kullanım alanı iki yönlü olabilir. Kısa vadeli bir düşüş beklentisi varsa, spot pozisyonu satmadan sözleşmede satış yönünde küçük bir pozisyonla bu beklenti dengelenebilir. Kısa vadeli bir yükseliş beklentisi güçlüyse, sözleşme üzerinden ek bir görüş, spot pozisyonun tamamını büyütmeden ifade edilebilir.
Burada da kaldıraç unutulmamalı, pay vadeli işlem sözleşmelerinde ortalama kaldıraç oranı yaklaşık 1’e 10 seviyesindedir, yani küçük bir teminatla büyük bir pozisyon büyüklüğüne erişilir ve bu hem kazancı hem zararı aynı oranda büyütür.
İlk adım, sevilen hissenin VİOP’ta bir sözleşmesi olup olmadığını kontrol etmek olabilir. Varsa, teminat ve kaldıraç mekaniğini küçük bir pozisyonla tanımak, tek hisseye olan bağlılığı tek hisseye olan bağımlılıktan ayırmanın pratik bir yolu.
Burada yer alan bilgiler yatırım tavsiyesi içermez. Bilgi için: Midas Sorumluluk Beyanı
