Novo Nordisk (NVO), tip 2 diyabetli yetişkinlerde haftada bir uygulanan 1 mg semaglutid tedavisi alan hastalarda, dozun 2 mg’a çıkarılması ile tirzepatide geçişin karşılaştırıldığı ve HbA1c ile kilo kaybı hedeflerine ulaşma açısından hasta hedeflerini destekleyen yeni gerçek yaşam verilerini açıkladı. Bir yıl sonunda, her iki grupta da HbA1c’nin %7’nin altına inmesi açısından benzer oranlar elde edilirken, semaglutid 2 mg’a geçenlerde, tirzepatide’e geçenlere kıyasla %5 ve üzeri kilo kaybı sağlama oranı istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha yüksek bulundu. Bu retrospektif kohort analizinin verileri, ABD’de geniş bir sağlık sigortası veri tabanından (ocak 2018-eylül 2025) elde edildi ve semaglutid 2 mg’a doz artırmanın klinik olarak uygun ve etkili bir tedavi stratejisi olduğunu gösterdi. Bulgular, Amerikan Diyabet Derneği’nin (ADA) 2026’daki Bilimsel Oturumları’nda sunulacak.
Novo Nordisk’in Medikal Direktörü Dr. Michael Radin, “Bu veriler, semaglutid tedavisi alan hastalarda mevcut tedavinin dozunun artırılmasının, farklı bir tedaviye geçişe kıyasla hastaların hedeflerine ulaşmasında etkili olabileceğini gösteriyor. Gerçek yaşamdan elde edilen bu bulgular, ADA’nın tip 2 diyabetli yetişkinlerde HbA1c’nin %7’nin altında tutulması ve vücut ağırlığında en az %5-7 azalma hedeflenmesi yönündeki mevcut kılavuzlarını doğrudan destekliyor.” dedi.
Kan şekeri kontrolü açısından, 64.000’den fazla tip 2 diyabetli yetişkini kapsayan kohortta (semaglutid 2 mg’a geçen: 55.550; tirzepatide’e geçen: 9.338; başlangıç HbA1c: %7,2), bir yıl sonunda hem semaglutid 2 mg hem de tirzepatide ile HbA1c’nin %7’nin altına inmesinde benzer oranlar gözlendi. Semaglutid 2 mg’a geçenlerin %74,7’si (güven aralığı: %73,3–%76,2), tirzepatide’e geçenlerin ise %75,1’i (güven aralığı: %74,0–%76,2) bu hedefe ulaştı (P<0,001). Her iki grupta da takip süresi boyunca HbA1c < %7 hedefine ulaşma olasılığı benzerdi (tahmini oran: 0,98; güven aralığı: 0,94–1,02; P=0,343).
Kilo kaybı açısından, 56.000’den fazla tip 2 diyabetli yetişkini kapsayan analizde (semaglutid 2 mg’a geçen: 48.596; tirzepatide’e geçen: 8.256), semaglutid 2 mg kullananlarda, tirzepatide’e geçenlere kıyasla %5 ve üzeri kilo kaybı sağlama oranı daha yüksek bulundu. Başlangıç ağırlıkları sırasıyla 105 kg ve 106,2 kg idi. Bir yıl sonunda, semaglutid 2 mg’a geçenlerin %60,5’i (güven aralığı: %58,7–%62,3), tirzepatide’e geçenlerin ise %55,3’ü (güven aralığı: %53,9–%56,7) %5 ve üzeri kilo kaybı elde etti (P<0,001). Doz artıran hastalarda zaman içinde %5 ve üzeri kilo kaybı elde etme olasılığı da daha yüksekti (HR 1,19; güven aralığı: 1,15–1,24; P<0,001). Bu da gerçek yaşam verilerinde doz artırmanın anlamlı bir fark yarattığını gösteriyor.
Her iki kohortta da, tirzepatide’e 2,5 mg veya 5 mg ile başlandıktan sonra, hekimler doz titrasyonu yapma esnekliğine sahipti. HbA1c kohortunun yaklaşık %24’ü ve kilo kaybı kohortunun yaklaşık %40’ı 5 mg’ın üzerinde tirzepatide dozlarına ulaştı; yaklaşık %3-%5’lik bir kesim ise 15 mg tirzepatide kullandı.
Middlesex Health MultiSpecialty Group’tan hemşire uzman Kathryn S. Tierney, “Bu gerçek yaşam bulguları, ek glisemik kontrol ihtiyacı olan tip 2 diyabetli yetişkinlerde tedavinin nasıl yoğunlaştırılabileceğine dair önemli bir bakış açısı sunuyor. Pratikte, semaglutid kullanan birçok hasta, yeni bir ilaca başlamak yerine mevcut tedavinin üzerine inşa etmeyi tercih edebiliyor. Kan şekeri hedeflerine anlamlı kilo kaybı ile ulaşma potansiyeli, semaglutid doz artırımını hasta odaklı ve mantıklı bir yaklaşım haline getiriyor.” dedi.
Gerçek yaşam çalışmaları, tedavilerin kontrollü klinik ortamlar dışında nasıl işlediğine dair değerli bilgiler sunabiliyor. Ancak bu analizlerin bazı sınırlamaları bulunuyor; sonuçlar ölçülemeyen karıştırıcı etkenlerden etkilenebilir ve nedensellik kesin olarak gösterilemez. Ayrıca, retrospektif sigorta verileri, aralıklı sigorta kapsamı olan veya sağlık hizmetine erişimi kısıtlı hastaları dışarıda bırakabilir ve genellenebilirliği sınırlayabilir.
COMPETE SWITCH hakkında: COMPETE SWITCH, Komodo Health’in laboratuvar sonuçlarıyla entegre büyük ABD sağlık sigortası veri tabanını (ocak 2018-eylül 2025) kullanan retrospektif bir kohort çalışmasıdır. Çalışmada, semaglutid 1 mg reçetesi olan ve ardından semaglutid 2 mg veya tirzepatide 2,5 mg ya da 5 mg reçetesi alan tip 2 diyabetli yetişkinler incelendi. HbA1c kohortunda 64.888, kilo kaybı kohortunda ise 56.852 yetişkin yer aldı. Tüm gözlemsel analizlerde olduğu gibi, bulguların bazı sınırlamaları bulunmakta ve tüm klinik ortamlara doğrudan uygulanamayabilir. Birçok hastanın HbA1c ve kilo bilgisi mevcut olsa da, tüm hastalar için bu veriler bulunmadığından, eksik veriler hasta karakterizasyonunu kısıtlayabilir. Ayrıca, ilaç uyumunu veya ilaç değişimini etkileyebilecek sosyal belirleyicileri tanımlama konusunda da sınırlamalar mevcuttur. Bu farklılıkların sonuçları anlamlı şekilde etkilemesi beklenmemektedir.
Bu içerik hazırlanırken faydalanılan kaynaklar: moomoo.com
