Cytokinetics (CYTK), ACACIA-HCM (Aficamten ile Plasebo Karşılaştırmalı Non-Obstrüktif HCM’de Kardiyak Sonlanımların Değerlendirilmesi) ve MAPLE-HCM (Metoprolol ile Aficamten’in LVOT Obstrüksiyonlu HCM Hastalarında Egzersiz Kapasitesine Etkisi) çalışmalarına ait ek sonuçların Avrupa Kardiyoloji Derneği (ESC) Kongresi 2026’da Münih’te geç sunum oturumunda paylaşıldığını ve aynı anda Circulation ile Journal of the American College of Cardiology: Heart Failure dergilerinde yayımlandığını açıkladı.
Cytokinetics’in Medikal Direktörü Dr. Stephen Heitner, ACACIA-HCM ve MAPLE-HCM’ye ait bu ek analizlerin, her iki çalışmanın birincil sonuçlarını detaylandırdığını ve aficamten’in HCM spektrumundaki potansiyel kullanımını destekleyen kanıtları genişlettiğini belirtti. Heitner, özellikle ACACIA-HCM’den elde edilen ek sonuçların, aficamten’in non-obstrüktif HCM’deki faydalarının yalnızca egzersiz kapasitesi ve semptom yüküyle sınırlı kalmayıp, duvar kalınlığı ve diyastolik fonksiyonda da iyileşmeleri kapsadığını, bunun da aficamten’in bu hastalardaki etkinliğinin potansiyel mekanizmalarına işaret ettiğini söyledi. Onaylanmış tedavi seçeneklerinin bulunmadığı non-obstrüktif HCM’de bu bulguların, aficamten’in sol ventrikül çıkış yolu obstrüksiyonundan bağımsız olarak bu hasta grubunda yaratabileceği etkiye dikkat çektiğini vurguladı.
ACACIA-HCM: Semptomatik Non-Obstrüktif HCM Hastalarında Aficamten’in Kardiyak Yapı ve Fonksiyon Üzerindeki Etkisi
ACACIA-HCM’nin önceden belirlenmiş keşifsel analiz sonuçları, geç sunum oturumunda ve eş zamanlı olarak Circulation dergisinde yayımlandı.
Daha önce bildirildiği üzere, ACACIA-HCM’nin birincil sonuçları, aficamten tedavisinin plaseboya kıyasla 36. haftada Kansas City Kardiyomiyopati Anketi Klinik Özet Skoru (KCCQ-CSS) ve maksimal egzersiz performansında (pVO2) anlamlı iyileşmeler sağladığını göstermişti. Bu analizde, aficamten tedavisinin, birincil analiz zamanında (36 hafta) ve tedavi sonunda (EOT, 72 haftaya kadar; medyan tedavi süresi 49 hafta) kardiyak yapı ve diyastolik fonksiyon ölçütlerinde de iyileşmeler sağladığı görüldü.
36. haftada ve tedavi sonunda aficamten, diyastolik fonksiyon ölçütlerinde anlamlı iyileşmeler sağladı; bunlar arasında pik E hızı (sırasıyla p=0,001 ve p=0,034) ve septal e’ hızı (her ikisi için p<0,001) yer aldı. Bu bulgular, miyokard gevşemesinde ve erken diyastolik dolumda artışa işaret ediyor. Septal E/e’ oranı 36. haftada iyileşme eğilimi gösterirken (p=0,07), tedavi sonunda istatistiksel olarak anlamlı bir iyileşme kaydedildi (p<0,001). Benzer şekilde, sol atriyum hacim indeksi (LAVI) 36. haftada stabilizasyon eğilimi gösterdi (p=0,06) ve daha uzun tedavi süresinde anlamlı iyileşme sağlandı (EOT p=0,022). Non-obstrüktif HCM hastalarında elde edilen bu sonuçlar, aficamten’in sol ventrikül çıkış yolu (LVOT) obstrüksiyonunu azaltmadan diyastolik fonksiyonu iyileştirdiğini ve bu hasta grubunda fonksiyonel kapasite ile semptom hafifletmedeki iyileşmelerin altında yatan potansiyel mekanizmanın diyastolik fonksiyon olabileceğini destekliyor.
Aficamten, sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu (LVEF) ile ölçülen sistolik fonksiyonda hafif fakat istatistiksel olarak anlamlı bir azalma ile ilişkilendirildi (p<0,001); bu azalma tedavi sonunda normal aralıkta kaldı. Sol ventrikül duvar kalınlığı tedavi sonunda 0,2 cm azaldı (p<0,001), sol ventrikül son-sistolik ve son-diyastolik hacimleri ise arttı (p<0,001).
MAPLE-HCM: Önceden Tedaviye Göre Obstrüktif HCM’de Aficamten ve Metoprolol Karşılaştırması
MAPLE-HCM çalışmasının post-hoc analiz sonuçları, geç sunum oturumunda ve eş zamanlı olarak Journal of the American College of Cardiology: Heart Failure dergisinde yayımlandı.
Daha önce bildirildiği gibi, MAPLE-HCM’nin birincil sonuçları, aficamten’in metoprolol’e kıyasla pVO2’de üstünlük sağladığını gösterdi (temel değerden 24. haftaya değişim, en küçük kareler ortalaması (LSM) tedavi farkı (SE), +2,3 (0,39) mL/kg/dk, p<0,001). Bu post-hoc analizde, aficamten veya metoprolol tedavisinin birincil ve kilit ikincil sonlanımlar üzerindeki etkisi, önceden uygulanan tıbbi tedaviye göre değerlendirildi.
Tarama sırasında 123 hasta beta bloker kullanırken, 52 hasta kullanmıyordu. Beta bloker kullanmayan 52 hastanın 22’si, taramadan önce en az 12 ay boyunca standart tedavi almamıştı. Randomizasyon öncesinde tüm hastalara iki haftalık standart tedavi arınma süreci uygulandı.
Önceden uygulanan tıbbi tedaviden bağımsız olarak, aficamten metoprolol’e kıyasla çoklu etkinlik sonlanımlarında tutarlı bir tedavi etkisi gösterdi. Beta bloker kullanmamış hastalarda aficamten, metoprolol’e göre pVO2’yi daha fazla artırdı (LSM farkı +3,1 mL/kg/dk, p<0,001); beta bloker kullanmış hastalarda ise bu fark +1,9 mL/kg/dk (p<0,001) oldu ve gruplar arasında anlamlı bir fark saptanmadı (etkileşim p=0,133).
Aynı şekilde, aficamten, önceden tedaviye bakılmaksızın metoprolol’e kıyasla KCCQ-CSS, New York Kalp Derneği (NYHA) Fonksiyonel Sınıfı, Valsalva sonrası LVOT gradyanı (LVOT-G) ve NT-proBNP gibi kilit ikincil sonlanımlarda anlamlı iyileşmeler sağladı.
Aficamten’in güvenlik profilinde, ciddi advers olay oranları dahil olmak üzere, önceden tedavi grupları arasında fark gözlenmedi.
ACACIA-HCM Hakkında
ACACIA-HCM, semptomatik non-obstrüktif hipertrofik kardiyomiyopati (nHCM) hastalarında aficamten’in plaseboya kıyasla etkisini değerlendirmek üzere tasarlanmış, faz 3, çok merkezli, randomize, çift kör, plasebo kontrollü bir klinik çalışmadır. Çift birincil sonlanım noktası, Kansas City Kardiyomiyopati Anketi (KCCQ) Klinik Özet Skoru ve maksimal egzersiz performansında (pik VO2) temel değerden 36. haftaya değişimdi.
İkincil sonlanımlar arasında, NYHA fonksiyonel sınıfında en az bir sınıf iyileşme gösteren katılımcı oranı ve iki kardiyopulmoner egzersiz testi (CPET) parametresinin (VE/VCO2 ve pVO2) birleşik z-skorundaki değişim, NT-proBNP ve sol atriyum hacim indeksi (LAVI) temel değerden 36. haftaya değişimi yer aldı. 36 haftalık tedavinin ardından katılımcılar, ilk kardiyovasküler olay zamanının da dahil olduğu ek ikincil ve keşifsel analizleri değerlendirmek için aficamten veya plasebo ile 72 haftaya kadar tedaviye devam etti. Çalışma (Japonya hariç), en az 200 hastanın 52 haftalık tedaviyi tamamlamasıyla sona erdi.
ACACIA-HCM’de (Japonya hariç) 517 katılımcı, 1:1 oranında aficamten veya plasebo ile randomize edilerek tedavi edildi. Randomizasyon, kalıcı atriyal fibrilasyon ve intrakaviter obstrüksiyon varlığına göre tabakalandırıldı. Katılımcıların tarama sırasında istirahat LVOT gradyanı <30 mmHg ve Valsalva sonrası LVOT gradyanı <50 mmHg, LVEF ≥ yüzde 60, solunum değişim oranı (RER) ≥1,00 ve pik VO2 ≤ yüzde 90 öngörülen, NT-proBNP ≥300 pg/mL veya atriyal fibrilasyon/çırpınma varsa ≥900 pg/mL, NYHA fonksiyonel sınıf II veya III ve KCCQ Klinik Özet Skoru ≤85 olması gerekiyordu.
Her hastaya, ekokardiyografi rehberliğinde artan dozlarda aficamten veya plasebo verildi. Aficamten alanlar, günde bir kez 5 mg ile başladı. 2, 4 ve 6. haftalarda yapılan ekokardiyografi ile dozun 10, 15 veya 20 mg’a yükseltilip yükseltilmeyeceği belirlendi. Doz artışı yalnızca LVEF ≥ yüzde 60 olanlarda yapıldı. Kriterleri karşılamayanlar aynı dozda devam etti veya LVEF < yüzde 50 ise doz azaltıldı.
MAPLE-HCM Hakkında
MAPLE-HCM, semptomatik obstrüktif HCM (oHCM) hastalarında aficamten’in metoprolol ile karşılaştırıldığı faz 3, çok merkezli, randomize, çift kör, aktif karşılaştırmalı bir klinik çalışmadır. Birincil sonlanım noktası, kardiyopulmoner egzersiz testi (CPET) ile ölçülen temel değerden 24. haftaya pik oksijen alımındaki (pVO2) değişimdi. İkincil sonlanımlar arasında, temel değerden 24. haftaya Kansas City Kardiyomiyopati Anketi (KCCQ) skorundaki değişim, NYHA fonksiyonel sınıfında en az bir sınıf iyileşme gösteren hasta oranı, sol ventrikül kitle indeksi (LVMI), sol atriyum hacim indeksi (LAVI), Valsalva sonrası LVOT gradyanı (LVOT-G) ve NT-proBNP’deki değişimler yer aldı.
MAPLE-HCM’de 175 hasta, aficamten veya metoprolol monoterapisi almak üzere 1:1 oranında randomize edildi. Randomizasyon, CPET egzersiz türüne (koşu bandı veya bisiklet) ve yeni tanı ile kronik obstrüktif HCM’ye göre tabakalandırıldı. Tarama sırasında, hastaların istirahat LVOT-G ≥30 mmHg ve/veya Valsalva sonrası LVOT-G ≥50 mmHg, LVEF ≥ yüzde 60, RER ≥1,05 ve pVO2 < yüzde 100 öngörülen, NYHA fonksiyonel sınıf II veya III ve KCCQ Klinik Özet Skoru ≥35 ve ≤90 olması gerekiyordu. Standart tedavi alan tüm katılımcılar, ilk tarama ziyaretinden sonra 14 güne kadar arınma sürecine alındı ve ardından ikinci tarama öncesi 7 gün boyunca tedavisiz bırakıldı. Her hastaya, ekokardiyografi rehberliğinde artan dozlarda aficamten veya metoprolol ve karşı tedavi için eşleşen plasebo verildi.
MYQORZO® (aficamten) Hakkında
MYQORZO® (aficamten), ABD, Çin, Avrupa Birliği ve Birleşik Krallık’ta semptomatik obstrüktif hipertrofik kardiyomiyopati (oHCM) tedavisi için onaylanmış bir kardiyak miyozin inhibitörüdür. oHCM hastalarında MYQORZO ile miyozin inhibisyonu, kardiyak kontraktiliteyi ve buna bağlı olarak sol ventrikül çıkış yolu (LVOT) obstrüksiyonunu azaltır. MYQORZO, öngörülebilir doz-yanıt ilişkisi, hızlı etki başlangıcı ve geri döndürülebilirlik hedeflenerek geliştirilmiştir.
Aficamten, ayrıca oHCM’li pediatrik popülasyonda CEDAR-HCM çalışmasında klinik olarak araştırılmaktadır. Pediatrik hasta popülasyonunda aficamten’in güvenliği ve etkinliği henüz kanıtlanmamıştır. Ayrıca, aficamten FOREST-HCM adlı açık etiketli uzatma çalışmasında da incelenmektedir.
ENDİKASYON
MYQORZO, semptomatik obstrüktif hipertrofik kardiyomiyopati (oHCM) olan yetişkinlerde fonksiyonel kapasiteyi ve semptomları iyileştirmek amacıyla endikedir.
ÖNEMLİ GÜVENLİK BİLGİLERİ
UYARI: KALP YETMEZLİĞİ RİSKİ MYQORZO, sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonunu (LVEF) azaltır ve sistolik disfonksiyona bağlı kalp yetmezliğine yol açabilir. MYQORZO ile tedavi öncesinde ve sırasında sistolik disfonksiyonun izlenmesi için ekokardiyografi gereklidir. LVEF < yüzde 55 olan hastalarda MYQORZO başlatılması önerilmez. LVEF < yüzde 50 ve ≥ yüzde 40 ise doz azaltılmalı; LVEF < yüzde 40 veya hasta kalp yetmezliği semptomları ya da klinik kötüleşme yaşarsa doz kesilmelidir. Sistolik disfonksiyona bağlı kalp yetmezliği riski nedeniyle MYQORZO, yalnızca MYQORZO REMS Programı adlı kısıtlı bir program kapsamında temin edilebilir.
KONTRENDİKASYONLAR
MYQORZO, rifampin ile birlikte kullanılmamalıdır.
UYARILAR VE ÖNLEMLER
Kalp Yetmezliği
MYQORZO, kardiyak kontraktiliteyi azaltır; bu da LVEF’yi düşürerek kalp yetmezliğine yol açabilir. Ciddi bir ara hastalık (ör. ciddi enfeksiyon) veya aritmi (ör. yeni veya kontrolsüz atriyal fibrilasyon) yaşayan hastalarda sistolik disfonksiyon ve kalp yetmezliği gelişme riski daha yüksektir.
Tedavi öncesinde ve sırasında hastanın klinik durumu ile LVEF değerlendirilerek MYQORZO dozu buna göre ayarlanmalıdır. Yeni veya kötüleşen aritmi, nefes darlığı, göğüs ağrısı, yorgunluk, bacak ödemi veya N-terminal pro-B-tipi natriüretik peptitte yükselme kalp yetmezliği belirtisi olabilir.
LVEF < yüzde 55 olan hastalarda MYQORZO başlatılması önerilmez.
MYQORZO REMS Programı
MYQORZO, sistolik disfonksiyona bağlı kalp yetmezliği riski nedeniyle yalnızca MYQORZO REMS Programı adlı kısıtlı bir program kapsamında temin edilebilir.
MYQORZO REMS Programı’nın öne çıkan gereklilikleri şunlardır:
– Reçete yazan hekimlerin MYQORZO REMS Programı’na kayıt olarak sertifikalandırılması gerekir
– Hastaların MYQORZO REMS Programı’na kayıt olması ve izleme gerekliliklerine uyması gerekir
– Eczanelerin MYQORZO REMS Programı’na kayıt olarak sertifikalandırılması ve yalnızca yetkili hastalara MYQORZO temin etmesi gerekir
– Toptancı ve dağıtıcıların yalnızca sertifikalı eczanelere dağıtım yapması gerekir
Daha fazla bilgi için www.MYQORZOREMS.com adresi veya 1-844-285-7367 numarası kullanılabilir.
Sitokrom P450 Etkileşimleri: Kalp Yetmezliği veya Etkinlik Kaybı
MYQORZO esas olarak CYP2C9, daha az oranda CYP3A, CYP2D6 ve CYP2C19 enzimleriyle metabolize edilir. MYQORZO eliminasyonunun birden fazla P450 yolunu inhibe eden ilaçların (ör. flukonazol, vorikonazol veya fluvoksamin) veya güçlü CYP2C9 inhibitörlerinin başlatılması ve orta-şiddetli CYP3A indükleyicilerinin kesilmesi, aficamten kan düzeylerinde artışa ve sistolik disfonksiyona bağlı kalp yetmezliği riskinde yükselmeye yol açabilir. Tersine, MYQORZO’nun P450 yollarını indükleyen ilaçların (ör. rifampin, orta-şiddetli CYP3A indükleyicileri) başlatılması, aficamten kan düzeylerinde azalmaya ve etkinlik kaybına neden olabilir. Bu tür inhibitörlerin başlatılmasından veya indükleyicilerin kesilmesinden 2-8 hafta sonra LVEF değerlendirilerek MYQORZO dozu ayarlanmalıdır.
Hastalar, ilaç etkileşimleri konusunda bilgilendirilmeli ve MYQORZO tedavisi öncesinde ve sırasında tüm eşzamanlı ilaçlarını sağlık profesyonellerine bildirmeleri istenmelidir.
YAN ETKİLER
Hipertansiyon (%8’e karşı %2), temel çalışmada MYQORZO alanlarda plaseboya göre daha sık görülen ve %5’ten fazla hastada ortaya çıkan tek yan etkiydi.
ENDİKASYONLAR VE KULLANIM
MYQORZO, semptomatik obstrüktif hipertrofik kardiyomiyopati (oHCM) olan yetişkinlerde fonksiyonel kapasiteyi ve semptomları iyileştirmek amacıyla endikedir.
ABD’de onaylanmış tam reçete bilgileri ve kutulu uyarı için ilgili kaynaklara bakınız.
Avrupa Birliği’nde onaylanmış ürün özellikleri özetine bakınız.
Hipertrofik Kardiyomiyopati Hakkında
Hipertrofik kardiyomiyopati (HCM), kalp kasının anormal şekilde kalınlaştığı bir hastalıktır. HCM, kalınlaşan kasın kan akışını engellediği obstrüktif veya kan akışının engellenmediği ancak kalp fonksiyonunun yine de etkilendiği non-obstrüktif tipte olabilir. Obstrüktif HCM’de, kalp kası kalınlaşması sol ventrikülün iç hacmini küçültür, sertleştirir ve gevşeyip kanla dolmasını zorlaştırır. Sonuçta HCM, kalbin pompalama fonksiyonunu sınırlar, egzersiz kapasitesini azaltır ve çeşitli semptomlara yol açar.
HCM, dünya genelinde yaklaşık her 350 kişiden birini etkileyen en yaygın monogenik kalıtsal kardiyovasküler hastalıktır.
HCM hastalarının yaklaşık yarısı obstrüktif HCM (oHCM), yarısı ise non-obstrüktif HCM (nHCM) tanısı alır.
HCM’li kişilerde atriyal fibrilasyon, inme ve mitral kapak hastalığı gibi kardiyovasküler komplikasyonlar gelişme riski yüksektir. Ayrıca, HCM’li hastalar ölümcül ventriküler aritmi riski taşır ve bu hastalık gençler veya sporcularda ani kardiyak ölümün önde gelen nedenlerinden biridir. HCM’li bazı hastalar, dilate kardiyomiyopati ve kalp yetmezliğine ilerleyerek kalp nakli gerektirecek duruma gelebilir.
Cytokinetics Hakkında
Cytokinetics, kas biyolojisinde 25 yılı aşkın öncü bilimsel inovasyon geçmişine sahip, kardiyovasküler hastalıklara odaklanan bir biyofarmasötik şirkettir. Şirketin MYQORZO® (aficamten) ürünü, ABD, Çin, Avrupa Birliği ve Birleşik Krallık’ta semptomatik obstrüktif hipertrofik kardiyomiyopati (oHCM) tedavisi için onaylanmıştır. Non-obstrüktif HCM (nHCM) hastalarında aficamten’in faz 3 ACACIA-HCM çalışmasında elde edilen olumlu sonuçların ardından, şirket 2026’nın dördüncü çeyreğinde ek bir yeni ilaç başvurusu yapmayı planlamaktadır. Cytokinetics ayrıca, ciddi derecede azalmış ejeksiyon fraksiyonlu kalp yetmezliği hastalarının potansiyel tedavisi için araştırma aşamasında olan omecamtiv mecarbil ve korunmuş ejeksiyon fraksiyonlu kalp yetmezliği için araştırılan ulacamten üzerinde çalışmakta; kas biyolojisinde preklinik araştırma ve geliştirme faaliyetlerine devam etmektedir.
Bu içerik hazırlanırken faydalanılan kaynaklar: quiverquant.com
